Загрузка...
Кинорежиссер Тұрар Дүйсебаевтың айтуынша, Қожа рөлін сомдаған Нұрлан Санжарды "Менің атым Қожа” фильміне түсуге әрең көндірген.
Бұл туралы kazakh-tv хабарлайды.
"Бұл 1963 жыл болатын. Мен Ташкентте жоғары оқу орнын бітіріп, «Қазақфильм» киностудиясында режиссер-документалист болып жұмыс істеп жүргенмін. Мұхтар Әуезов туралы тұңғыш деректі фильм түсірілетін болып, соның жұмысымен Семей облысына жол жүріп кеткен кезім еді. Киностудиядан «шұғыл Алматыға жет» деген хабар келді. Алып-ұшып жетсем, режиссер Абдолла Қарсақбаев жазушы Бердібек Соқпақбаевтың повесі негізінде жазылған сценарийді ұнатып, фильм түсіруге ниеттеніп отыр екен”, – дейді Тұрар Дүйсебаев.
Маған «екінші режиссер бол» деді. Алдымен сценарийді оқып шықтым. Ұнағаны сондай, бірден келістім. Шығарманың тақырыбы мен сюжеті, балалар әлемін өз тілдерінде шебер жеткізуі мен ондағы шиеленіскен қым-қуыт оқиғалар желісінен бұл фильмнің өміршең туындыға айналатыны аңғарылып тұр еді. Тек жақсылап түсіру керек.
Ендігі шаруа — актер іріктеуге құлшына кірісіп кеттік. Бала Қожа мен Сұлтаннан басқа кейіпкерлерді табу қиынға түскен жоқ. Ал Қо­жа… оның мінезін бірқалыпты деу қиындау, ойнақы, сотқар әрі ақылды тентек болуы тиіс еді. Ондай баланы табу оңай болмады. Алматы, Жамбыл облыстары, Бішкек қаласындағы мектептерді аралап, кастинг өткіздік, нәтиже жоқ. Режиссерлер негізінен, психолог болып келеді ғой. Баланың қабілетін көзінен көре біледі. Бірде қызметтесім, фильмнің бас операторы Михаил Аранышев екеуміз киностудияға қарсы беттегі дәмханаға бара жаттық. Алдымыздан екі оқушы қыз жүгіріп өтті (жанымызда №33 орыс мектебі орналасқан еді). Олардың соңынан бір ұл бала қуып келеді екен. Көзіме оттай басылды. Әлгі бала… көзінде бір ұшқын бардай көрінгені. Ішімнен «жер-көктен іздеген Қожамыз – осы» деп түйдім.
Екеулеп жүріп шап беріп ұстап алдық. «Жібер, жібер мені» деп қояр емес. «Мен режиссермін, киноға түсетін бала іздеп жүр едім, сенің түр-келбетің соның рөліне лайық екен, атың кім өзіңнің?» деп жөнімізді айттық. «Не надо, я не хочу сниматься в кино» деп азар да безер. Аты мен мекен­жайын сұрап, қанша әлектенсек те тіс жармады. Қырсық екен өзі. Әлгінде қашып бара жатқан қыздар бізге таңдана қарап тұр екен. Аты-жөні Нұрлан Сегізбаев екенін, әкесінің қызмет орнын сол қыздар айтып берді. Тез арада хабарластық. Әкесі Министрлер кабинетінде жұмыс істейтін қартаң кісі екен.
«Ой, балам көнбейді, өте бұзық, одан көршілер де, мұғалімдер де әбден зәрезап болып біткен, бекер ұятқа қалдырып жүрер мені, қойыңдар» деп болар емес. Мекенжайын сұ­ап алып, кешкісін үйіне бардық. Бала пер­денің ар жағынан жылтың-жылтың етіп, біз жаққа сығалап қарап жүр. Кенже баласы болған соң, тым еркелетіп жіберген екен. Ата-анасы «өзіңіз біліңіз, ұятқа қалдырса, бізді кінәламаңыз» дегендей ыңғай білдірді. Ақыры отбасын көндіріп, кино­пробаға шақырдық.

Дәреже: 0.0/0


Қаралды: 79, Қосылды: 06.11.2017

Пікірлер 0







Біз Вконтакте
желісіндеміз

Сайттың жаңа дизайны ұнадыма?

Онлайн отырғандар: 1
Қонақтар: 1
Қолданушылар: 0